آسمان عشق

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ ITCP

بیا در کوچه باغ شهر احساس

شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری را یکه دیدیم

برای قلب پر دردش بمیریم

بیا در کوچه های تنگ غربت

برای هر غریبی سایه باشیم

بیا هر شب کنار نور یک شمع

به فکر پیچک همسایه باشیم

بیا بین افق های طلایی

به دنبال دل ماهی بگردیم

بیا راز غم پروانه ها را

به برج آبی دریا بگوییم

بیا در باغ بی روح دلی سرد

کمی رویای نیلوفر بکاریم

بیا در یک شب آرام ومهتاب

کمی هم صحبت یک یاس باشیم

اگر صد بار قلبی را شکستیم

بیا یک بار با احساس باشیم

\|	نوشته شده توسط محمد

گفتم:

خدای من، دقایقی در زندگیم بود که هوس می‌کردم سر سنگینم را که پر بود از دغدغهْ دیروز و هراس فردا، بر شانه‌های صبورت بگذارم. آرام برایت بگویم و بگریم. در آن دقایق شانه‌هایت کجا بود؟

گفت:

ای عزیزترین، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگی، که در تمام لحظات بودنت بر من تکیه کرده بودی و من آنی خود را از تو دریغ نکردم که تو اینگونه ای. من همچون عاشقی که به معشوق خود می‌نگرد، باشوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم.

گفتم:

پس چرا راضی شدی من برای آنهمه دلتنگی، اینگونه زار بگریم؟

گفت:

ای عزیزترین، اشک تنها قطره ایست که قبل از فرود، عروج می‌کند، اشکهایت به من رسید و من آن را، یکی یکی بر زنگارهای روحت ریختم، تا باز هم از جنس نور باشی و از حوالی آسمان. چرا که تنها اینگونه است که می‌توان تا همیشه شاد بود.

گفتم:

آخر آن چه سنگ بزرگی بود که بر سر راهم گذاشته بودی؟

گفت:

بارها صدایت کردم. آرام گفتمت از این راه نرو که بجایی نمی‌رسی، تو هرگز نشنیدی و آن سنگ بزرگ فریادم بود که ای عزیزترین، از این راه نرو که گذرش به ناکجاآباد است.

گفتم:

پس چرا آنهمه درد در دلم انباشتی؟

گفت:

روزیت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی. پناهت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی. بارها گل برایت فرستادم، گلهای زیبا از همه رنگ، کلامی نگفتی. بهترین هدایا را به تو دادم، نفهمیدی. می‌خواستم برایم بگویی. آخر تو بندهْ من بودی و چاره‌ای نبود جز نذول درد که تو تنها اینگونه شد که صدایم کردی.

گفتم:

پس چرا همان بار اول که صدایت کردم درد را از دلم نراندی؟

گفت:

اول بار که گفتی خدا، آنچنان به شوق آمدم که حیفم آمد دگر بار خدای زیبایت را نشنوم، تو باز گفتی خدا، و من مشتاق‌تر برای شنیدن خدایی دیگر. من اگر می‌دانستم تو بعد از علاج درد هم بر خدا گفتن اصرار می‌کنی، همان بار اول شفایت می‌دادم.

گفتم:

ای مهربان ترین، دوستت دارم.

گفت:

ای عزیز ترین، كنون به رنگ من گشتي كه من اين ميخواهم از تو .

\|	نوشته شده توسط محمد

انگار که یک تسلسل بیهوده را طی می کنیم

عاشق می شویم..........شکست میخوریم

عاشقمان میشوند......شکستشان می دهیم

دوباره عاشق می شویم........شکست میخوریم

تا این اصل ساده را بپذیزیم

که هیچکس دوستدار همیشگی ما نمی ماند.

\|	نوشته شده توسط محمد

حواست هست؟

دیگر به چشم دوست هم نگاهت نمی کنم.

جزئی از من شده ای.آنقدر یگانه که می توانم با دستان تو بنویسم.

یکی شدنمان کی بود؟چه تاریخی؟کدام روز؟

در گذر روزها به هم اضافه شده ایم.

حالا تو دو تایی،یکی آنکه در من ریخته ای،یکی آنکه هستی.جدای از من

و من هم

\|	نوشته شده توسط محمد

گاهي که دلم

به اندازه ي تمام غروبها مي گيرد

چشمانم را فراموش مي کنم

اما دريغ که گريه ي دستانم نيز مرا به تو نمي رساند

من از تراکم ابرهاي سياه مي ترسم و هيچ کس

مهربانتر از گنجشکهاي کوچک کوچه ي کودکي ام نيست

و کسي دلهره هاي بزرگ قلب کوچکم را نمي شناسد

و يا کابوس هاي شبا نه ام را نمي داند

با اين همه نازنين اين تمام واقعه نيست

از دل هر کوه کوره راهي مي گذرد

و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد

و شبي نيست که طلوع سپيده اي در پايانش نباشد

من هنوز تو را دارم

\|	نوشته شده توسط محمد

این بار هم تو را

در هیاهوی یک التهاب می یابم

تورا آغاز می کنم بر روی سطرهای سپید

تا بر گهای دفتر زندگیم آرام آرام از ترانه

حضورت پر شود باز می گردم به آغاز

دوست داشتن رمزی برای رهایی

از تکرار است

\|	نوشته شده توسط محمد

از زندگی سهمم فقط این ناتمام است آخر کجا این راه بی پایان تمام است

\|	نوشته شده توسط محمد

هميشه مي خواستم بي علامت سوال برايت بنويسم
اما اضطراب تپش هاي ترانه كه مهلت نمي دهد
ديگر می روم عزيز من!
دل نگران هم نباش
من هم پيش از پريدن پروانه ها نخواهم مرد
قول مي دهم فردا
كنارهمين دفتر خيس منتظرت باشم
در هر ساعت از سكوت ترانه كه بيايي
مرا خواهي ديد
قول مي دهم

\|	نوشته شده توسط محمد

امتداد دستانت به بلوغ من می رسید

آنگاه که در تکرار تو محو شدم

تبر به دست بت شکنی کردم

تا خدایم باشی...

\|	نوشته شده توسط محمد

من و آسمانم این روزها برای هم حرفها داریم
پر از بغضیم و هق هق...
ولیکن هیچ کدام توانی برای باریدن نداریم.

\|	نوشته شده توسط محمد

سلام

کنار آشیانه ی تو آشیانه می کنم
فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم
کسی سوال می کند بخاطر چه زنده ای
و من برای زندگی تو را بهانه می کنم.

:: نوشته های پیشین

کوچه باغ شهر احساس بــه رنــگ خــدا تسلسل عشق حواست هست؟ کابوس هاي شبا نه ترانه حضور آخر جاده کجاست؟! سكوت ترانه تو... من و آسمانم

:: آرشيو مطالب

تیر 1387 خرداد 1387 تیر 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 آرشیو کامل وبلاگ

:: بخش ويژه

Mohammad Sahebjamee

ابتدا نيت كنيد

سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد

.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.

آسمان عشق

pctfx3.1

Desert Float Template

میزبانی میزبان هاست دامین دامنه دومین

IT Consultancy and Provision